Teško da se ko u Vojvodini može, poput Čerevićana, pohvaliti tako bogatim hronološkim kontinuitetom istorije svoga mesta . Svedoci toga su zapisi u bogatoj literaturi i postavka Zavičajnog muzeja u pet odeljenja sa originalnim eksponatima mesnog karaktera.
Tragovi naselja potiču još od kamenog doba, a o prisustvu Rimljana svedoče miljokazi. Čerević se u istoriji prvi put spominje 1237. godine kad ga ugarski kralj Bela IV daruje fratrima cistercitskog reda u Petrovaradinu. Iz bogate istorije mesta navešćemo da je svoj grb na opštinskom pečatu Čerević dobio 1854. godine, a da je putničko pristanište omogućavalo da čuvena bečka "Bela lađa" pristaje u Čereviću sve do 1918. godine.
Čerević .
U plejadi čuvenih Čerevićana imaš čitav niz znamenitih ljudi. Među njima su svakako slikar Milenko Šerban i vajar Jovan Soldatović, afirmisani umetnici našeg savremenog likovnog stvaralaštva.
Danas Čerević, koji se nalazi na nadmorskoj visini od 84 do 183 metra, sa 650 domaćinstava broji oko dve hiljade stanovnika i jedna je od najvećih mesnih zajednica u opštini Beočin.Deset odsto stanovnika bavi se poljoprivredom i raspolaže sa oko 800 hektara obradivog zemljišta.
Svoje slobodne vreme Čerevićani upotpunjuju angažovanjem u fudbalskom i šahovskom klubu Sremac, lovačkom udruženju i dobrovoljnom vatrogasnom društvu. Selo ima poštu, osnovnu školu do četvrtog razreda, predškolsko odeljenje i ambulantu.
Kao slavu sela i Dan mesne zajednice Čerevićani proslavljaju Svetog Prokopija - 21. juli.
