Dobroseličku bogomolju pravio majstor Mitar pre 203 godine
Kad se magistralom prođu Vodice na Zlatiboru, kod Borove glave valja skrenuti udesno i spustiti se u dolinu lepote. Tu je onaj izvorni, od ljudskih činjenja prilično sačuvani Zlatibor. Sa autentičnim darovima prirode: stoletnim borovima, mirisnim proplancima, prevojima i visovima, retkim biljkama, kamenim čudesima iznad bistrog potoka ...
Zbog takvog svog izgleda zlatiborsko selo Dobroselica, ova dolina lepote, od srednjeg veka privlači ljude. Nekad za napasanje stoke u zdravom kraju, borov luč i katran, ali i sklanjanje naroda u dubodolinu pred osvajačima. U novije vreme za bekstvo od pogubnog ritma urbane svakodnevice, turistički mir u srcu prirode, pa i zbog nesvakidašnje crkve brvnare.
Ta prelepa crkva, posvećena Svetom proroku Iliji, podignuta je 1821. godine, Dobroseličani su pre tri godine svečano obeležili dva veka njenog podizanja. To je jedan od najlepših hramova ovog kraja, sa dugom istorijom i vrednim ikonama.
Ima zapisa da je Dobroselica prvu crkvu imala još sredinom 18. veka, njeni sveštenici Gavrilo i Božo pominju se u zapisu iz 1749. godine. Ali taj prvi hram spalili su Turci 1806. Zatim je na tim temeljima 1821. seoski majstor Mitar Udovičić sagradio ovu neveliku bogomolju brvnaru . U njoj je ikonostas sa ikonama koje su delo Aleksija Lazovića, dok su carske dveri ove crkve jedno od najboljih ostvarenja slikara Janka Mihailovića Molera.
Taj drveni hram ugnezdio se u krilu još starijih znamenja Dobroselice. To su tri ogromna crna bora ''stolovaša'' stara nekoliko vekova, proglašena spomenikom prirode. Stoje i danas ponosno u centru sela, na meti objektiva foto-aparata mnogih turista koji ovde navraćaju. Preteče tih savremenih došljaka (u vozilima s tablicama mnogih naših gradova) dolazile su ovde još u davnim vremenima. Ima podataka da je mirisna i živopisna Dobroselica u 18. veku imala prve kolibe za goste. Tada su je oni pominjali po tri visoka bora, zatim i po mnogim smolarima i katrandžijama.
A danas posetioce ovde privlači i seoska pećina Prerast, čudo prirode ovog kraja. Prilaz njoj u ovom južnom obodu Zlatibora uređen je zaslugom Turističke organizacije Zlatibor. Prerast je prirodni kameni most, nastao obrušavanjem pećinskih tavanica iznad vodenog toka. ''U narodu je poznata kao Točkovička pećina ili Šupljica. Predstavlja prirodnu retkost od izuzetnog značaja za nauku, kao i za turizam na Zlatiboru. Pećinski kanal dug je 48, širok 12 i visok na gornjem ulazu 12 metara, a na izlazu 16. Kameni luk iznad kanala debljine je 20 metara. Po svojim dimenzijama spada među najveće prirodne kamene mostove u Srbije'', piše na tabli pred ulazom.
